Zeilwedstrijd 2005

Datum: 22 juli 2005
Door: Fok!

Na mijn zomerkamp met de zeeverkenners zal ik nu eens heel diep in het geheugen graven om even wat op het scherm te typen over deze wedstrijd.

Vrijdagochtend 22 juli om 9.30 uur heb ik bij station Grou/Jirnsum zittend in de achterbak van mijn auto, wachtend op Lidy, de wedstrijdboeien zitten opblazen. Deze boeien werden belangeloos ter beschikking gesteld door Regionale Admiraliteit 23! Waarvoor dank.

Klokslag 10.00 uur reden Lidy en ik over de Heerenzijlbrug en wij zagen inderdaad de vletten van de Wâldswalkers daar al cirkeltjes varen, kennelijk zoekend naar iets wat op een wedstrijd leek. Nadat wij een goede parkeerplek hadden gevonden, hing Lidy snel de WS.com Vlag aan een picknicktafel en als reactie daarop kwamen de Drachtenaren naar de lagerwaloever. Even kort kennis gemaakt en al snel zagen we ook de vletten van Greate Pier en Tibrag aankomen in een sleep.

Helaas was het door de weersomstandigheden van de dagen ervoor niet gelukt om het wachtschip en/of de sleper van Musinga-Rijn naar Heerenzijl te krijgen. We moesten dus flink improviseren en ook het gebrek van koffie en thee was goed te merken...

De eerste manche zou bestaan uit een Olympische Ronde. Snel heb ik aan de schipper van de sleper 'Baukelien' van Greate Pier instructies gegeven voor het uitzetten van de boeien. Ook heeft deze even bij de 'overkant' geïnformeerd of de groep die daar op kamp was, interesse had in deelname! En dat hadden ze!

Zo verschenen er om half twaalf tien boten aan de start:
2x Wâldswalkers, Drachten
2x Greate Pier, Sneek
1x Tibrag, Sneek
1x Cornelis de Houtman, Gouda (varend in vlet van Greate Pier)
4x Scouting Elburg, Elburg

Van Elburg deed ook een leidingvlet mee, tot hun eigen grote verbazing. Dat vonden ze best gek, maar wel heel leuk. Helaas ontstond er bij de start een beetje een nauwe situatie, waardoor een flinke aanvaring tussen Greate Pier en een Elburg-vlet een stevige deuk in de Elburg-vlet veroorzaakte. Dit is na de wedstrijd onderling overigens goed uitgepraat. Gelukkig maar.

Tien boten aan de start dus voor de Olympische Ronde. Als startboot fungeerde een verbouwde lelieschouw van een jongen van Tibrag. Een leuk bootje om in te varen. De start was zoals gezegd wat rommelig, maar al gauw waren alle boten, behalve die van Moes over de start. Moes en bemanning besloten de sterkte van de ankerlijn van het startschip te testen en verloor daarbij controle over roer, zeil en zwaard. Na een herstart konden zij echter weer meedoen aan de wedstrijd. Hoewel ze niet meer bij het peloton konden komen.

Ook de wedstrijdvlet van Tibrag had een beroerde start. Hierdoor raakte ze op de één-na-laatste positie en dit konden zij niet goed meer krijgen. Ze bleven achter in het wedstrijdveld, tot flinke verontwaardiging van de roerganger annex bootsman. Die kon je tot in Sneek horen roepen!

De vletten van Scouting Elburg deden heel goed mee! Zij werden maarliefst 2e, 3e, 4e en 5e. Dat zou wat betekenen voor de tweede manche!
Helaas zagen ze daar echter vanaf, omdat zij hun kamp moesten opbreken, daar het hun laatste volledige kampdag was. De volgende morgen zouden zij huiswaarts gaan. Toch heel erg bedankt voor hun deelname!

De middagpauze werd gevierd bij de plaatselijke snacktent bij de Heerenzijlbrug. Terwijl de ‘Baukelien’ weer uitvoer om de boeien te verleggen voor de tweede manche, at iedereen iets warms. Best lekker, want het lijkt traditie te worden dat het op een WS.com Zeilwedstrijd regent en hard waait!

De tweede manche betrof een zogenaamd zandloperparcours. Op iedere hoek van het vierkante vaarwater een wedstrijdboei. De start was rechtsboven in de hoek, waarna koers werd gezet naar linksboven (scherp aan de wind), vervolgens naar rechtsonder (ruime wind na een gijp), doorkoersen naar linksonder (scherp aan de wind na een gijp), en dan weer terug naar de start-finishlijn rechtsboven (halve wind/aan de wind, na een overstag). Dit rondje werd drie keer gevaren. De wedstrijdvlet van Tibrag had één bemanningslid uit de vlet gezet om zo waarschijnlijk een beter resultaat neer te zetten. En dat resulteerde echt in een spannende wedstrijd.

Moes en bemanning gingen als eerste over de startlijn, gevolgd door de rest van het veld. Al bij de eerste boei was het dringen geblazen tussen Walkers, Pieren en de Tibrag. Het leverde nog protesten op, die echter aan het eind van de dag geen invloed hadden op het eindklassement.

 

Het werd voor een Walkersvlet een hele leuke wedstrijd. Van de vijfde positie gingen ze heel langzaam naar de twee positie en toen ineens in de tweede ronde door naar de eerste positie. Ze lagen er goed voor bij de derde boei en hadden het voordeel van de loefkant. Daarna staken zij erg lang door tot voorbij het startschip, terwijl de Tibrag koos voor een kortere slag. Kort na elkaar passeerden ze de start-finishlijn voor de derde ronde. Het bleef echt heel spannend tot aan de laatste wending voor de finish. Telkens liepen de Walkers voorbij de Tibrag, en zo konden ze in het één-na-laatste rak de voorsprong opbouwen. Weer kozen ze voor een extra lang rak zodat ze voor de finish nog maar één wending hoefden te maken. De Tibrag probeerde het weer met een korter rak, maar moesten toen het hoofd bieden, omdat ze te laag uitkwamen. De Wâldswalkers kwamen daardoor als eerste over de finish, tot blijdschap van de gehele bemanning en natuurlijk de bemanning van de begeleidersboot!

Na het finishen van de laatste vlet (Cornelis de Houtman) werden alle vletten weer bij de Heerenzijlbrug aangemeerd en koos iedereen weer de weg naar het terras van de snacktent. Kort werden de protesten nog even behandeld, maar dit had, zoals gezegd, geen invloed op het eindklassement.

De uiteindelijke uitslag was:
1. Wâldswalkers, Drachten, zeilnummer 875
2. Greate Pier, Sneek, zeilnummer 682
3. Tibrag, Sneek, zeilnummer ...

Voor elk van deze vletten was er een prijs, namelijk een model zeilbootje gemaakt van hout, met in de zeilen het logo van WS.com. Tevens stond de eindranking erop vermeld.

Nadat alle deelnemers hartelijk bedankt waren voor hun enthousiasme deelname, met als gevolg dat de grootste fanatiekeling (roerganger Tibrag) heel sportief de organisatie hartelijk bedankte met een applaus, ging iedereen huiswaarts. Het was per slot van rekening toch alweer half vijf!

Hoewel er niet verschrikkelijk veel boten bij aanwezig waren, was het toch zeker wel een geslaagde wedstrijd. Hopelijk volgend jaar weer, met dan de verbeterpunten van dit jaar goed verwerkt!

Tot dan!

Foto: Musinga-Rijn Wageningen