door: Sebas
29 maart 2004
Wie kent de term ‘padvinder’ niet? Een term waar menig ‘scout’ mee geconfronteerd wordt. Maar de vraag is nu eigenlijk; waarom voelt een scout zich toch beledigd bij het horen van deze term, of een nog betere vraag: wat is het verschil?
Wanneer een buitenstaander een groep rumoerige scouts in hun lelievlet tegenkomt, valt vaak de uitspraak: ‘zijn jullie nu padvinders’? Vaak zullen de scouts zich beledigd voelen. Maar wanneer zij in onderlinge kringen zijn, wordt de term ‘padvinder’ vaak als grap of als spotwoord gebruikt.
Wat is nu het verschil? Dat zal de vraag zijn van vele buitenstaanders die na vaak het woord padvinder gebruikt te hebben, zijn gecorrigeerd door scouts. Als inmiddels al 13 jaar fanatiek scout zijnde en met de verhalen van mijn moeder die ooit in een lang en ver grijs verleden padvindster was, heb ik naar mijn mening het verschil gevonden.
Ik denk dat de verzuiling in Nederland de oorzaak is van de naamsverandering van scouting. Ik denk dat ook de verzuiling in de klassieke padvinderij zijn intrede heeft gedaan. De leer van de natuur werd steeds minder belangrijk en het sociale kwam op de eerste plaats. Natuurlijk is scouting nog steeds het broodjes bakken boven een vuurtje en natuurlijk is scouting nog steeds het lopen in uniform. Maar scouting is meer geworden behalve dat…
Scouting is een way of life geworden. Een way of life waar respect, normen en waarden op de eerste plaats staan. Een way of life waar je geleerd wordt om met zijn allen van 0 tot 10 te komen.
Natuurlijk waren deze dingen ook aanwezig bij de padvinderij van 30 jaar geleden. Maar de prioriteiten zijn bijgesteld. Het is belangrijker om te leren hoe je met elkaar omgaat dan om te weten hoe een mastworp gelegd moet worden.
Scouting blijft een moeilijke way of life om uit te leggen aan buitenstaanders, maar het is een way of life die duizenden jonge mensen dagelijks plezier geeft…
© Waterscouting.com