Ooggetuigeverslag JubJam100

Maandag 26 Juli 2010 was het dan zover. Het grote evenement om 100 jaar Scouting in Nederland te vieren en hetgeen waar duizenden scouts naar hebben uitgekeken: de JubJam100 in Roermond ging beginnen.

Die maandag was de eerste dag van het kamp. Duizenden scouts reiden af naar Roermond om daar, voor de welpen 5 dagen en voor de scouts en explorers 10 dagen, hun Jubileum kamp te hebben.

Al in de dagen ervoor waren er vele vletten gearriveerd op het terrein op vele verschillende manieren. De ene groep bracht zijn vletten met hun sleper naar Roermond. Andere groepen hadden hun vletten (en evt. sleper) op hun eigen wachtschip, of het wachtschip van een bevriende groep, geladen en waren zo gekomen naar het kampterrein. Maar ook een groot aantal vletten was op het kampterrein gekomen door een knap staaltje logistiek. Er was namelijk een binnenvaarder, de MS Sympathie, die op verschillende plaatsen in Nederland vletten had opgehaald. Deze werden dan in het ruim 4 hoog gestapeld om uiteindelijk weer allemaal in Roermond weer uitgeladen te worden.

Op de dag van aankomst was het een drukte van jewelste. Iedereen wilde met z’n spullen het terrein op om zich (als groep natuurlijk) aan te melden en hun tenten op te gaan zetten. Gelukkig was het goed geregeld dat niet iedereen tegelijkertijd op het terrein aan mocht komen. Zo waren er een aantal `bloktijden´ van ieder een paar uur, waarin de provincies waren ingedeeld. Zo mocht de groep waar ik bij zit in de bloktijd 13:00 tot 15:00 arriveren.
Leuk om te zien was dat, omdat ik al een dag eerder op het terrein was, dat je zo naarmate de dag vordert je het terrein steeds meer gevuld ziet raken met allemaal tenten en hier en daar ook creatieve pionierbouwwerken.

Natuurlijk is er zoals altijd ook de officiële opening. Deze vond één dag later plaats, op de dinsdag, in Roermond, verdeeld over 3 pleinen. Op ieder plein stond een andere speltak met een eigen podium met eigen presenta(tor/trice). Voor de welpen was dat Ewout Genemans, voor de scouts Sipke-Jan Bousema en voor de explorers was dat Dolores Leeuwin. Het mooie was, dat ondanks de verdeling over de 3 pleinen met eigen presenta(tor/trice) dat de opening helemaal gelijk verliep dankzij een radioverbinding. Dit zorgde ervoor dat het ene plein de andere 2 ook kon horen. Op die manier werd er geopend met een stuk verhaal, een uitvoering van het leven van Baden Powell en met als einde live muziek vanaf ieder podium.

Ook diezelfde dinsdag was er als avondprogramma het Foodfestival. Dit hield in dat iedere groep wat te eten klaar moest maken wat dan typerend was voor de plaats/stad/dorp/regio waar zij vandaan kwamen. Je ging dan langs jouw buren om te kijken, en te proeven natuurlijk, wat zij gemaakt hadden.

Dan wilde ik nu wat vertellen over de keuze-activiteiten die voor ‘ons’, watersouts, georganiseerd waren. Als eerste had je natuurlijk de waterhike. Een tweedaagse hike waarbij je op de vertrekdag met je vlet over het water langs een aantal posten naar Stevensweerd ging om daar vervolgens te overnachten. De volgende dag ging je lopend terug te gaan naar het JubJam terrein, de vletten werden door de organisatie teruggebracht. Verder kon je als waterscout ook meedoen aan de zeil-, roei- en wrikwedstrijden en was er de mogelijkheid om zelf een dol te maken. Speciaal voor de welpen was er een kanotocht, een dagtocht per rondvaartboot en een zeilinstructie dag georganiseerd.

Daarnaast waren er de waterspelen waarbij je met je vlet spellen op het water deed zoals ballonnen verzamelen met een waarde, dit zonder dat je wist welke waarde een bepaalde kleur ballon had. En als laatste had je nog het waterspektakel dit was een parcour die je met een groepje van 5 mensen moest afleggen rond en door het water tegen een ander groepje. Je begon dan bovenaan een grote luchtkussen glijbaan, waarna je in het water terecht kwam, over een roller heen moest om vervolgens naar een schip te zwemmen waar vanaf je met een slingertouw moest slingeren en een skippybal moest raken. Daarna doorzwemmen naar de kant en via een nat zeil langs een touw naar bovenop het dijkje klimmen, om vervolgens weer naar beneden te glijden. Daarna moest er een puzzel worden opgelost en moest je zorgen dat je met 4 mensen met een helm op die vast zat aan een houten kruis met een teil erop zo snel mogelijk een emmer vol wat had. Het groepje die dit het snelst had gedaan, was de winnaar.

Zaterdag de 31e. De grote dag van de welpen-wissel. 1500 moe, maar voldane welpen gingen naar huis en maakten plaats voor 1500 verse welpen. Dit begon al heel vroeg. Al rond 7 uur werd er al begonnen met afbreken. De welpen sleepten hun spullen de tent uit en legden deze ook plat. Waarna er snel ontbeten moest worden en de leiding de grotere tenten plat gingen leggen.

Dan was er die zaterdag natuurlijk ook de recordpoging, bedacht door de Paulus Zeeverkenners uit Nijmegen. De bedoeling was om 100 meter te roeien/wrikken/vooruit te komen met 100 aan elkaar vastgemaakte vletten in de opstelling van 10 x 10. De planning was om dit rond een uur of 14:00 te doen en rond een uur of 13:30 waren er al wat bootjes op het water. Het begon met 2 vletten, waarbij 2 vletten van mijn eigen groep met mij erbij gingen liggen, waarna er steeds meer bij kwamen. Eerst één volle rij van 10, daarna steeds meer. Op een gegeven moment kwam ook degene die het allemaal bedacht had, Mitch van de Paulus Zeeverkenners met de megafoon melden hoe we ervoor stonden: “We moeten er nog 27!”. Waarna bij iedere vlet die langs kwam “Kom erbij, kom erbij, kom erbij-hij!” werd ingezet en dingen geroepen werden als “He! Ja jullie! Kom nou, niet doorvaren! Doe mee!” en nog meer van dat soort kreten. Uiteindelijk was het dan zover. We hadden zelfs 101 vletten! En toen moesten we vooruit. Vanaf de voorste rij werd keihard WRIKKEN! en ZIJKANTEN ROEIEN! geroepen en jawel, we kwamen met het gevaarte vooruit. Na de 100 meter is er nog een soort recordpoging gedaan, namelijk zo veel mogelijk vletten achter één sleper. Namelijk de hele stoet werd teruggesleept door één sleper. En zéker dat het een geslaagde poging was!

Ook was er voor op de JubJam de zogenaamde Scout Factor / OpenPodium georganiseerd. Dit was een open podium waaraan iedereen mee mocht doen met het talent wat die persoon wilde laten zien. Eerder in de week waren er op de subkampen al voorronden gehouden waaruit de beste doorgingen naar naar de finale op zaterdag de 31e, ‘s avonds op het grote podium op de Plaza. De winnaar was ‘Rapper Mike’ van subkamp Alpen met zijn rap waarin alle subkampen genoemd werden. Waarmee hij volgens de jury het beste voldeed aan de criteria, welke deze dan ook mochten zijn geweest…

Dan zondag 1 Augustus. Dé grote dag waarop er op de JubJam het 100-jarig bestaan van Scouting Nederland werd gevierd met ’s avonds een gigantisch feest voor alle deelnemers op de Plaza met een podium en 2 grote schermen aan de zijkanten. Die middag stond de JubJam in het teken van WarChild. Er werden spelletjes gedaan en diverse activiteiten die allemaal op de één of andere manier ene verbinding hadden met WarChild. Hierna, aan het eind van de middag, werd er verzameld op de Plaza om met z’n allen het vredesteken te maken. Een geweldige ervaring! ’s Avonds werdt er live opgetreden door een bandje met zanger en zangeres waarbij iedereen uit z’n dak ging. Het live optreden duurde tot ongeveer 12 uur waarna er verder werd gevierd door gewone cd’tjes gedraaid werden. Wel merkte je dat na het stoppen van het live bandje de Plaza een stuk leger werd. Want de livemuziek was ook gewoon een stuk gezelliger dan de cd’s.

Maandag 2 Augustus waren overdag nog ticketactiviteiten, maar ‘s avonds vond traditiegetrouw de gondelvaart plaats. Hét grote spektakel van het kamp, we zo naar uit hadden gekeken. Dit ging rond 20:00 uur van start met rond de 300 vletten en ruim voor de aanvangst tijd waren er al mensen druk in de weer om hun vletten te versieren met slingers, vlaggetjes, lampjes en lichtslangen. Steeds meer gingen al het water op, en zo langzamerhand werden er sleepjes gevormd achter de klaarliggende slepers.

En toen was het zo ver, de hele stoet vertrok. Eerst een stuk over de Maas om vervolgens een rondje over het meer te gaan waar de zeilwedstrijden eerder waren gehouden. Zelfs een beetje regen kon de pret en het plezier niet drukken. Langs de oevers was er ook weer zeer veel bekijks. Mensen uit Leeuwen en Roermond, maar ook die met hun boot in de paar jachthavens langs de route stonden te kijken en te zwaaien. Zelfs op de grote brug over de Maas die we onderweg tegenkwamen stonden er mensen om het allemaal goed te kunnen zien. En de sfeer? Nou reken maar dat die er wel goed in zat! Jammer was wel dat mensen van een paar vletten tóch zo eigenwijs waren geweest om geen reddingsvest aan te doen, waardoor die door de brandweer/reddingsbrigade in een bootje uit hun sleepje werden gehaald. Maar wat was het een prachtig gezicht! Al die bootjes met verlichting, versiering en muziek, allemaal achter elkaar het rondje aan het doen.

Maar ja, aan al het leuke komt een eind, dus zo ook aan de gondelvaart. Maar,  we kunnen allemaal zeggen dat het zéker de moeite waard is geweest dat we hebben meegedaan.
Grappig nog om te weten is dat wij (ik en m’n andere WiVa’ers + leiding) ook een stel van onze buren aan boord hadden, landscouts. En na afloop vonden die het zo te gek, dat ze het jammer vonden dat er geen watergroep bij Tilburg (hun woonplaats) is.

Verder was dinsdag 3 Augustus een rustige dag met nog wat ticketactiviteiten waarna er op die daaropvolgende woensdag toch echt het einde kwam aan de JubJam100, de afsluiting. Voor de laatste keer kwam iedereen ’s avonds bij elkaar. Langzaam maar zeker stroomt de Plaza voor het podium vol met mensen, en dan begint het. Bungelend in 2 bakjes aan 2 hijskranen nemen Liesbeth (kampleider) en Niels (deelnemer) het kamp nog eens door van verschillende perspectieven en kijken terug naar hoe het kamp geweest is. Nu werd Jan (kampleider) op het podium geroepen waar hij werd ‘gehuldigd’ en krijgt van Scouting Nederland het gouden waarderingsteken. Daarna kwam er een soort van circus. Ineens, overal mensen die met vuur en fakkels lopen te zwaaien wat een geweldig gezicht gaf. Vervolgens werden de door de welpen gemaakte lelies met een kaarsje erop te water gelaten en werd er een mooie uitgebreide act van acrobatiek boven onze hoofden uitgevoerd. Dit door middel van een cirkelvormig frame aan de hijskraan waaraan 3 dames acrobatiek hingen te doen en ze zongen er ook nog eens bij! Wat een prachtig gezicht was dat zeg. Hierna was het dan toch echt afgelopen en konden mensen nog blijven voor de gezelligheid en de muziek of teruggaan naar hun ‘eigen’ kampstekkie.

De volgende, en tevens voor de deelnemers écht de laatste dag, was donderdag. De dag van de afbraak. Al vroeg zie je mensen in de weer met het inpakken van hun spullen en het opbreken van hun tenten. Ook de subkampstaf van ieder subkamp had al voorbereidingen getroffen. Zo waren de spandoeken bij de poorten van de subkampen al weggehaald evenals de lichtslangen, het subkampdier en straatnaamborden. Langzaamaan zie je steeds meer lege plekken vallen tussen alle tenten en daarbij kreeg ik dan toch echt het gevoel van:
“Jammer dat het over is, maar als het zo leeg wordt, krijg je toch echt wel het gevoel dat je naar huis gaat”.

De spullen zijn ingepakt en de tenten afgebroken, wat nu? Veel groepen hadden een eigen aanhanger geregeld en konden zo hun spullen van het terrein afhalen. Voor groepen die dat niet hadden was het geregeld met de LaRo stam en een stel tractors met aanhangers dat die rondjes reden vanaf een subkamp naar de grote parkeerplaats aan de overkant van het kampterrein. Ook wij (Nannie van der Wiele) wilden graag gebruik maken van deze mogelijkheid en ik moet zeggen dat het prima geregeld was. Wij hebben op subkamp Alpen ingeladen en de spullen kwamen keurig bij onze vrachtwagen op het parkeerterrein.

Afin, onze vrachtwagen vertrok, en ook wij stapte in de auto om te vertrekken. En ik vind echt dat we terug kunnen kijken op een geslaagd kamp, ondanks het gedoe met de ticketactiviteiten. En dat het echt een geweldige ervaring is geweest.

Al kijken ‘wij’ waterscouts natuurlijk wel weer uit naar het volgende Nawaka!

Ingezonden door: waterratje
Foto's afkomstig van Scouting Nederland
Auteurs van de foto's:
Martijn de Bok
Menno Driessen
Adrian Egglestone
Silvan Hengartner
Thomas Hirt
Arthur de Jonge
Jeroen Roos
Finn Snaterse

Door: f.alonso, 12 augustus 2010 15:50, 2 reactie(s) [ JubJam100 ]