Het ontstaan van scouting

Toen op de morgen van 31 juli 1907 dit groepje jongens de oversteek maakte naar Browsea Island, wisten ze niet wat er allemaal zou gebeuren. Maar dat het een reusachtig avontuur zou worden, stond voor allen als een paal boven water.

Onder leiding van de beroemde Engelse generaal Baden Powell zouden ze gaan kamperen, iets wat in die tijd alleen door zwervers en militairen gedaan werd. Na aankomst werden de eenentwintig jongens in vier patrouilles ingedeeld, elk met een dierennaam. Die indeling was hun niet vreemd, want thuis speelden ze ook vaak in groepjes. Maar dat ze zo ook samen zouden werken, eten en slapen en dat één van hen de patrouilleleider werd was toch wel nieuw.

In dit fantastisch kamp waarin ze vele avonturen beleefden en het nodige opstaken van spoorzoeken, eerste hulp bij ongelukken, redden van mensen, hun eigen potje kookten en gezellige kampvuren hielden met avontuurlijke verhalen, werd het door Baden Powell ontworpen Scouting programma uitgebreid getest.

Bevestigd in zijn ideeën begon B.P, want zo werd de beroemde generaal Baden Powell in Engeland genoemd, onbewust aan z'n tweede carrière; die van jeugdleider die zijn naam onsterfelijk zou maken...

Rond 1907 zag de wereld er wel wat anders uit dan nu. Er werden vele uitvindingen gedaan die we nu vanzelfsprekend vinden. Een vliegtuig was het kanaal nog nooit overgevlogen, de fiets met ketting nog maar net in productie en in 1908 introduceerde Henry Ford de eerste T-Ford. Fabrieken verrezen en kinderen waren in die tijd ook arbeiders. Na enkele jaren lagere school gingen ze dan lange dagen werken. In Nederland werd het kinderwetje van Van Houten in het parlement aangenomen dat de werk- en rusttijden van de jeugd regelde. Sterk tegen de zin van de industriëlen die door deze goedkope arbeidskrachten erg rijk werden. Klasse- en standverschillen evenals grote sociale ongelijkheid tekenden deze periode die uiteindelijk tot revolutie, economische chaos en twee oorlogen zou leiden.

Baden Powell kende de verschrikkingen van oorlogen en ook de achtergrond van deze jongens die ook hij onder de wapens kreeg. Kansarm, slecht opgeleid en zonder kennis van vreemde landen en talen moesten zij zich maar zien te redden in het nogal strak geleide Engelse leger. Na zijn benoeming tot commandant van het 5e dragonder regiment in India begon hij direct met maatregelen om het soldatenbestaan nieuw leven in te blazen. Hij zorgde voor ontspanning en gaf instructie in hygiëne, waardoor de algemene gezondheid verbeterde. De opleiding van soldaten tot verkenners had echter zijn bijzondere zorg. Hij achtte het noodzakelijk dat een verkenner een behoorlijk schriftelijk rapport moest kunnen uitbrengen, een kaart moest kunnen tekenen, met een kompas moest kunnen werken en kunnen seinen. Daarnaast trainde hij z'n mannen in de technieken van de woudlopers, dat overigens tegenwoordig survival genoemd wordt. Hij kreeg toestemming om een speciale vaardigheidsinsigne in te stellen die een soldaat mocht dragen als hij aan de betreffende eisen voldeed. Zijn nieuwe methode beschreef hij in een handboekje 'Aids to Scouting' (Hulp bij het verkennen).

Verkennen voor jongens

Terug in Engeland bemerkte B.P. dat dit boekje ook buiten het leger gebruikt werd als hulp bij de opvoeding van de jeugd, ook verscheen het in delen in een jongensblad van de Boys Brigade, een jeugdorganisatie. Door kennismaking met de Boys Brigade werd B.P. geïnspireerd zijn boek te herschrijven. De titel werd Scouting for Boys en 15 januari 1908 verscheen het eerste van de zes deeltjes in de boekhandel. Het was B.P.'s bedoeling om het verkennen in spelvorm aan te bieden aan bestaande jeugdverenigingen en hij bood aan hiervoor lezingen te houden. In zijn introductie hiervoor schrijft hij (ingekort): 'Ik ben zoals de meesten van u onder de indruk van het wijdverbreide gebrek aan burgerschap in dit land, wat werkeloosheid, ellende en zwakheid van de natie veroorzaakt. Persoonlijk geloof ik meer in voorkomen (jongeren) dan genezen (ouderen). Vooral als we bedenken dat van de twee miljoen jongens er anderhalf buiten de schoolmuren zonder enige invloed ten goede opgroeien. Ik ben ervan overtuigd dat er een groot aantal mannen is dat in hun vrije tijd dit werk zouden willen doen als ze maar een manier wisten om het te doen. Er is een aantrekkelijk programma ontworpen, het spel van verkennen. Het spel van verkennen is niet alleen een boeiend vermaak voor jongens, maar ook voor instructeurs en het kost zo goed als niets. Het heeft geen militaire strekking. Het onderwijst observatie, buitenleven, vindingrijkheid, ridderlijkheid, spaarzaamheid, hulp bij ongelukken, gezondheid en vaderlandsliefde, kortom praktisch goed burgerschap.'

De patrouille, makkers verenigd

Inmiddels verslonden duizenden engelse jongens de zes afleveringen van 'Scouting for Boys' en overal in het land richtten ze patrouilles op en gingen met het boek als leidraad spannende spelen doen. Het waren niet zoals B.P. bedacht had alleen de al bestaande verenigingen die het Scouting programma gingen gebruiken; het waren vooral de jongens zelf die op eigen houtje, vaak zonder hulp van ouderen aan de gang gingen. Dat patrouille systeem is ook de kern van Scouting.

Ze vroegen hem om meer informatie en die kwam er via het nieuwe weekblad 'The Scout'. Maar er was méér nodig; een hele eigen organisatie. Het was niet B.P. die Scouting oprichtte, Scouting begon zelf en sleepte B.P. mee. Eind 1908 waren er 60.000 Scouts geregistreerd, een jaar later 100.000.
Op 2 oktober 1908 ontbood koning Edward III de jongste generaal-majoor Baden Powell om hem tot ridder te slaan in de Victoria orde. De koning vraagt dan Sir Baden Powell om al zijn aandacht te geven aan de Scoutingbeweging, hetgeen de chief scout en z'n vrouw hebben volbracht.
Gedurende een reis rond de wereld stimuleerde Baden Powell de start van Scouting in alle werelddelen.