Datum: 30 maart
Locatie: Naarden
Door: Sliefzeilertje
“Broodrooster!”, klonk het over de oude vestingwerken van Naarden. Een vreemd begin van een meeting, maar het bracht wel de sfeer erin. Het was het meetingteam weer gelukt. Een flink aantal waterscouts hadden vroeg van hun nachtrust moeten scheiden om op tijd op het clubhuis van scouting Olav te verschijnen.
Na de koffie met koek - waarbij sommige mensen nog even moesten bijkomen van de nacht ervoor - werd eerst een spel gedaan, wat ik voor het gemak maar even het broodroosterspel noem. Het was iets met een onzichtbare bal doorgooien, wegkaatsen, iets met een wasmachine en iets met een broodrooster. Best grappig na een tijdje.
Het volgende onderdeel was het spel zelf. Kolonisten van Catan. In teams verdeeld moest iedereen posten zoeken om grondstoffen te verdienen en zo het grootste dorp te bouwen. Team oranje, waar ik in zat, ging al snel voortvarend te werk door de sudoku in circa twee minuten op te lossen, de mikadostokken in een recordpoging weg te halen en door ook het memory met succes te volbrengen. Helaas was het ritmegevoel niet je van het, en werd het tel-spel (tot twee minuten tellen, je mocht er maar een paar seconden naast zitten) niet gehaald.
Met zakken vol hout, steen en ijzer werd de terugweg naar het clubhuis aanvaard. Na een ontmoeting met de struikrover - die gelukkig niks bij ons weg roofde - kwamen we daar ongeschonden aan en konden we bouwen.
Na de lunch ging het spel verder en mochten we nieuwe opdrachten doen, zoals het scheren van een ballon – wat door een trucje van Christ-in-a een makkelijke opdracht bleek - , een tennisbal op een lepel vervoeren, zeeslagje spelen en ook ingewikkelde rebussen oplossen.
Na verloop van tijd werd er erg fanatiek gespeeld. Teams meenden voordeel te behalen door met de auto het oude centrum van Naarden af te rijden, zo zijn de FW&Kus en de TekSi gespot. Uiteindelijk bleek dat team oranje toch net niet genoeg grondstoffen had, ook doordat het zeeslagje faliekant mislukt was. Er bleef nog maar één uitweg over. Met behulp van de plaatselijke patatboer werden de grondstoffen in natura geruild tegen een frikandel speciaal en kon toch een stad gebouwd worden.
Uiteindelijk werd het speelveld zo vol gebouwd dat het spel niet meer verder kon en bleek dat team rood en blauw als eerste hadden gewonnen en dat team oranje als laatste had gewonnen. Team wit was mooie tweede geworden.
Jammer, maar het was wel een lekker frikandelletje!
Na afloop werd alles nog snel opgeruimd en met de gebruikelijk scoutse besluiteloosheid werd na circa een uur bedacht om toch maar in Naarden wat te gaan eten. Verschillende opties later werd een – naar het leek – goedkoop restaurantje aangedaan. Pas bij het hoofdgerecht bleek dat dit bedrag voor kleine porties gold. Het was echter wél lekker! Na één gang toch maar weggegaan en afscheid genomen.
Na een lift naar het dichtstbijzijnde station was het weer terug naar huis.
Hulde aan alle mensen die deze dag mogelijk gemaakt hebben; meetingteam, helpers, deelnemers, het was weer een mooie meeting! Op naar de volgende..
© Waterscouting.com