Hike & Seek 2006 (hikers)

Hike and Seek 2006 - Hikers

Datum: 17-19 maart 2006
Door: Geertrui

"Auto!!!!" En dan doken we met zijn vieren tegelijk in de greppel naast de weg. Stil bleven we liggen tot het grote gevaar geweken was, en we weer verder konden wandelen richting het checkpoint.
Ruttah, ober_in_het_woud, Vaantje en ik waren team ‘Junglespeed' tijdens Hike & Seek 2006. Het was de eerste keer dat we meededen, en we gingen als hikers.

 

Op vrijdagavond kwamen we een beetje aan de late kant aan, omdat we wat problemen hadden met het vinden van een zeiltje om onder te slapen. Gelukkig was daar onze reddende engel Fok!, die er al rekening mee had gehouden dat we dat zouden vergeten. Om 21.00 uur gingen we uiteindelijk van start, en we slopen door bossen en greppels om maar niet gezien te worden door de vele zoeklichten die we op ons pad tegenkwamen. We jaagden een toevallige passant de stuipen op het lijf, die dacht dat Ruttah ziek in de berm was. Ze schrok zich dood toen er opeens 4 man de greppel uit kwam zetten! Om 2.00 uur kwamen we aan bij wat we dachten dat het slaapterrein was. Helaas hadden wij niet de sms gekregen met de nieuwe coördinaten van de slaapplaats, en het was nogal een tegenvaller dat we nog 6 km verder moesten lopen. Gelukkig kwamen we een politiebusje tegen, dat zo vriendelijk was om ons af te zetten op de juiste plek. Die avond hadden we 9 checkpoints bezocht, waarvan 1 supercheckpoint, en we werden nul keer gespot! Moe en voldaan kropen we rond 3.30 uur onder ons zeiltje, waarbij Ruttah en ober_in_het_woud fungeerden als tochtstrip.

 

 

De volgende morgen deed elke spier in mijn lijf al zeer, en we moesten nog zo ver! Bij daglicht bleek het een stuk lastiger te zijn om te ontkomen aan de seekers, en we werden maar liefst 4 keer gespot, waarvan er achteraf maar 3 geldig werden verklaard. Het was wel grappig dat Ruttah zijn best deed om elke seeker die we tegenkwamen ook op de foto te zetten, en uiteindelijk hadden wij meer seekers gespot dan dat we zelf gespot waren! Omdat mijn heup rare dingen begon te doen, en ober_in_het_woud zijn knie ook niet helemaal meer wilde, besloten we om lekker vroeg terug te gaan richting het Hoofdkwartier, alwaar we lekker om 15.30 even in slaap vielen op de bank. Na een spelletje, een douche en wat eten was het tijd voor feest. Er werd volop per sms gestemd op het volgende te draaien nummer, en de gehaktballen vonden gretig aftrek. Uiteindelijk rolde iedereen stukje bij beetje de Waterscouting.com-tent in, en wonder boven wonder paste het met zijn 21en. Dat was in elk geval een stuk warmer dan de nacht daarvoor!

 

Zondag kregen we de uitslag, de derde t/m eerste plaats bij de seekers waren alle drie bezet door waterscouts, hulde! Zelf hadden we het weten te schoppen tot een tiende plek in het hikers-klassement, iets waar we enorm trots op zijn voor een eerste keer meedoen! Ik had al bedacht dat ik volgend jaar maar wilde gaan seeken, maar na het zien van deze mooie uitslag ben ik me stiekem alweer een beetje aan het bedenken... Ik wil hoger!!!

Seekers


Door: FlorisMark

19 maart was het zover, na maanden van voorbereidingen en vele mails vond de 5e editie van Hike and Seek plaats. Één van de waterscouting.com teams, "het Blauwe Gevaar", zou bestaan uit FW&K, Dwergje, Bol en FlorisMark. Er waren nog verschillende andere teams afgevaardigd vanuit waterscouting.com zoals Team Tempo (Moes, Geert en Gorgelmuil), team waterscouting.com (Fok!, Henk Poley, Themo en Sebas).
Maanden voorafgaande aan de Hike and Seek was er op een zondag afgesproken om het terrein te gaan verkennen. Die bewuste zondag was er besproken hoe we aan een terreinwagen zouden kunnen komen en had er 1 persoon op mysterieuze wijze opeens last van wagenziekte. Helaas werd er na deze voorbereidingsdag het terrein en de spelopzet verandert en viel het verkende terrein buiten de kaart. Helaas, maar we hadden niets meer aan de verkende wegen.

Donderdagavond 17 maart, in een kort maar krachtig smsje stond het volgende:
"We hebben de Jeep, niet doorvertellen"

Tijdens het voorbereidingsweekend waren we erachter gekomen dat het wel handig zou zijn als we een terreinwagen konden regelen, er waren vele zandweggetjes die niet makkelijk begaanbaar zouden zijn met een Opel Astra. We hebben naar de mogelijkheden van een terreinwagen huren gekeken, maar dan zou het een duur weekend worden. Een andere mogelijkheid was door Bol en FW&K bedacht, ze konden ook een Jeep kopen op marktplaats en die na het weekend weer verkopen. Opeens was het zover, we zouden naar de Hike and Seek gaan met een Jeep waarvan niemand nog wist dat wij die hadden.

Vrijdag
Anders dan voorgaande jaren kregen wij meteen zodra we aankwamen de vragenlijst waarmee we extra punten konden scoren. We hadden gepland om deze in alle haast in te scannen, dat was dit keer dus niet noodzakelijk, ingescand werd de lijst doorgemaild naar de TIPpers. Wij hadden geen gebrek aan goede elektronica, maar helaas bleek dat de eerste versie van onze attachement niet gelezen kon worden door de TIPpers. Een snelle verandering zorgde ervoor dat ook onze teamgenoten verspreid door het land aan de gang konden gaan.

Na een snelle hap van de plaatselijke chinees, was het eindelijk tijd om met het spelletje te beginnen. De hikers waren al een half uur weg toen wij de briefing kregen. Ik zou vanuit de briefing richting de auto sprinten om vervolgens weg te scheuren richting onze eerste spots. Piepende banden, opspringende stenen, de overige deelnemers konden maar net op tijd aan de kant springen voor onze gorgeltank (vernoemd naar het welbekende geluidje in de tank). Ons eerste snelle rondje door het bos leverde helaas geen spots op, maar we hadden toen wel eventjes de tijd om instructies te krijgen van de enige ervaren deelnemer, FW&K.

Af en toe stoppend om door het paadjes te kijken hadden we toch al snel onze eerste spot. Hikers groepje 38 was het eerste slachtoffer van team "het Blauwe Gevaar", een tweetal jongens in camo-kleren konden niet aan ons ontsnappen. Rondrijdend in een grote auto die veel geluid maakte leverde ons die avond niet veel spots op, het bleek veel nuttiger om te stoppen bij paadjes in het bos om vervolgens eventjes het bos in te lopen. Hiermee behaalde wij verschillende spots en kwamen wij ook een verstrooide deelneemster tegen die haar teamgenoten, tas en jas was kwijtgeraakt.

Een verandering in het spel van was dat de hikers 's avonds vanaf 1:00 geen checkpoints meer mochten doorgeven en dat ze alleen veilig waren op speciale kampterreinen. Voor seekers waren er geen beperkende regels en die konden dus ook 's nachts spots insturen. Ons team heeft daar dankbaar gebruik van gemaakt door ook 's nachts rond te blijven rijden tot een uur of 4:00. Door deze laatste spots kwam het totaal van de eerste avond op 9 spots. Om 4:00 snel terug naar het basiskamp om daar na een borreltje 2 uurtjes te slapen. De tent was aan het begin van de avond al opgezet en we konden er zo induiken.

Zaterdag
Zaterdag begon de dag weer vroeg, we hadden om 7:00 afgesproken om weer te gaan beginnen. De tanden gepoetst, de wc bezocht en naar de auto gelopen, onderweg op het parkeerterreintje verschillende auto's die met draaiende motor de nacht hadden doorgebracht om zo de kou te verdrijven. Alles was nog stil toen wij wegreden om ons eerste bakje koffie bij een tankstation te halen en de wegen weer onveilig te maken.

Aangezien wij de vorige avond 2 van de 3 overnachtingkampen hadden gevonden zette wij snel koers richting het, volgens ons, grootste overnachtingkamp. Net voorbij de 500 meter grens hadden wij de eerste spot, toevalligerwijs was dit hetzelfde groepje als wij de avond ervoor als laatste hadden gespot. Na 9 uur werd het druk in de omgeving van de kampen, alle hikers die verlieten hun overnachtingkamp en veel werden er door ons gespot. Wij reden op de weg tussen het kamp en een checkpoint, terwijl team Tempo op het fietspad bij de checkpoints fietste, jammer jongens. Na een spot of 8 vertrokken wij naar een ander gedeelte van het spelgebied om daar andere mensen te kunnen spotten.

 

Het nieuwe spelgebied leverde een tijd niets op, een paar enkele spots die toevallig langsliepen en een aantal verdwaalde hikers. Het bleef rustig en rond een uur of 12 werd er besloten om te gaan ontbijten / lunchen bij een plaatselijke snackbar, tegenover een doorgang over het water aten wij een rustige lunch / ontbijt. Ook hierna bleef het rustig op het spelgebied en besloten wij terug gaan naar het gebied dichter bij het basiskamp. Hier werd hadden we weer een succesvolle spot en wel team W.E.L.J.A.. Aangezien ook het einde van de 2e dag naderde werd er steeds meer gespot, niet alles was geldig maar gelukkig wel het grootste deel.

 

Het einde van het spel naderde, om 18:00 werd er besloten om terug te gaan naar het basiskamp aangezien de meeste hikers ook wel binnen zouden zijn. Er werden namelijk bonuspunten uitgedeeld. Op het basiskamp werd het technische circus nog één maal opgetuigd, de printer, laptop, omvormer en internetverbinding, we moesten de vragenlijst nog eventjes uitprinten. Om 20:00 werd deze ingeleverd samen met alle foto's en konden wij genieten van een nasi maaltijd.

Een gezellige feestavond brak aan, waarin vele tosti's, biertjes en schipperbitters werden verorberd. Het werd helaas een waterkoude nacht, maar aangezien wij met z'n 22 in een 12 persoonstent lagen werd het toch nog best warm. Na het ontbijt en de afbraak van de tent volgde de prijsuitreiking. Tot verbazing van menigeen stonden de alle waterscouting teams in de seeker top 3. Ons team, "het Blauwe Gevaar" was eerste, team Tempo tweede en team Waterscouting.com derde.