Hike & Seek 2005 (hikers)

Datum: 18-20 maart 2005
Door: Lidy

Vrijdag

's Ochtends vroeg bij het opstaan zijn de kriebels om naar de Hike & Seek te gaan al duidelijk aanwezig. Maar eerst moet er nog gewerkt worden. Daar voer ik het laatste uur ook niks meer uit, behalve nog even uitzoeken welke trein en bus ik precies moet hebben en rondneuzen op de site van H&S. Om 16.00 uur dan eindelijk op weg. In Zwolle afgesproken met de rest van het WEL JA-team. Alleen heeft Anne de trein gemist, dus reis ik met Eefje_an naar Appelscha. Daar komen we om 18.30uur aan bij de muziekkapel. De organisatie en de eerste groepjes lopen daar al rond. In het pannenkoekenrestaurant naast de muziekkapel zitten ook al aardig wat groepjes te eten. Wij pikken ook een tafeltje in en bestellen ons avondeten. Wachtende op het eten komt Anne ook aan en heeft Eefje_an de kaarten en coördinatenlijst vast opgehaald. We kregen ook een ontbijt en lunchpakket voor de zaterdag. Hier werd meteen een selectie gemaakt wat we wel mee namen en wat niet, want onze kleine rugzakjes zaten al vol.

Terwijl Eefje_an en ik ons het eten goed laten smaken, tekende Anne vast de coördinaten in op de kaart. Na het eten helpen Eefje_an en ik mee, maar om kwart voor acht houden we hier mee op, want we mochten zo gaan starten. Eerst even een groepsfoto laten en toen werden de instructies gegeven over alle regels. Om 20.30 uur mochten we gaan lopen.

We gingen meteen op pad om maar zover mogelijk weg te komen. De seekers startten namelijk een half uur later. We hebben lekker de pas erin en al snel hebben we de eerste post gehad en gaan we het bos in. Daar konden dan wel geen auto's komen, maar er waren ook seekers op de fiets wisten we. Een paar posten verder zien we toch een auto aankomen en duiken een veld in. Bij de post zien we een groepje hikers naar het wachtwoord schijnen. Niks aan de hand dus! Tot dat ineens iemand naar ons toe loopt en zegt:

'mag ik even een foto maken?' Helaas dus, daar hadden we onze eerste spot te pakken. Doordat ze een nachtkijker gebruikten, hadden ze ons zien zitten.
De spot betekende wel weer dat we een half uur vrij waren en dus even snel door konden lopen zonder weg te hoeven duiken.
Na een half uur lopen, moeten we weer gaan opletten en zien voor ons uit mensen met een zaklamp even schijnen. Dus we duiken de struiken in. Na een hele tijd niks meer gehoord of gezien te hebben gaat Eefje_an eens kijken of de kust veilig is... Helaas! Daar staat FW&K en hebben we ook onze 2e spot te pakken. Dit keer door het Ws.com-team. Dat gaat wel heel hard zo! De rest van de avond toch iets beter op gaan letten!
We moeten een lang stuk langs een grote weg om posten te pakken. Dat is dus best spannend, maar we kunnen af en toe een parallelpad nemen. Het gaat alweer best lekker. Tot we een parkeerplaats over moeten steken, en ja hoor... daar heb je een aantal seeker-auto's. Dus we duiken razendsnel in een greppel aan de rand van de parkeerplaats. We horen mensen uitstappen en zien een zaklamp rond schijnen. We durven nauwelijks adem te halen, want elk geluid kan je verraden. Na wat een eeuwigheid lijkt, stappen de seekers weer in en rijden nog even rond over de parkeerplaats. Ze rijden vlak boven ons hoofd langs weg. Een zucht van verlichting dat ze ons niet gezien hebben.

We weten die avond twee bemande posten mee te pakken, dat levert veel punten op en maakt dus die spots weer een beetje goed. Om 01.00 uur sloot de laatste bemande post en tot 02.00 uur hadden we nog de tijd om onbemande posten te doen en door te sms-en. In dat laatste uurtje wisten we nog 1 post te pakken en gingen daarna snel naar het kampterrein om nog een beetje nachtrust te hebben.
We hadden alledrie geen matjes meegenomen, want dat paste niet in onze kleine rugzakjes. Dus sliepen we op een reddingsdeken en eenn fleecedekentje. Dit was erg koud en hard, maar we hebben toch wel een beetje slaap gehad.

Zaterdag

Om 06.30 uur waren we wakker door snurkende buren. Veel te vroeg en brak van 't weinig slapen probeerden we nog een beetje uit te rusten. Om 07.00 uur ging onze eigen wekker. Toen zijn we ook maar opgestaan, want we wilden voor 09.00 uur op weg zijn. Eefje_an tekende nog even de laatste posten in op de kaart, want daar waren we gister niet meer aan toe gekomen. Anne zorgt voor het ontbijt en ik pak de tent in, die helaas nat - en dus zwaarder - is van de regen.
Om 08.30 uur gaan we lopen, zodat we alvast een eindje op weg zijn als de seekers hun hints krijgen. We hebben er lekker de pas in en kunnen zo vroeg op de ochtend dus lekker veel posten pakken. Rond 10.00 uur komen we bij de eerste bemande post. Althans de plek waar de bemande post zou moeten zijn. Daar wachtende bellen we even met de organisatie. Die vertelt ons dat de posthouders onderweg zijn, maar zich even in plaats vergist hadden. Binnen een kwartier zouden ze er zijn. Mooie gelegenheid om even een pauze in te lassen dus. Team Tempo komt ook nog even buurten en als die ver uit het zicht zijn en de posthouders nog steeds nergens te bekennen, besluiten we maar weer verder te lopen.
Als hiker moet je natuurlijk voorkomen dat je gezien wordt, zeker overdag is dat best lastig. Daarom nemen we vooral bospaden waar geen auto's kunnen komen of, bij gebrek aan bos, lopen we door de weilanden heen op een grote afstand van de weg. Prima tactiek zou je zeggen, want de seekers kunnen je zo misschien wel zien, maar niet bij je komen met de auto. Helaas! Niet iedereen is blij met onze aanpak. Een boer verzoekt ons namelijk vriendelijk maar wel dringend om niet meer door de weilanden te lopen, want we kunnen misschien wel enge ziektes verspreiden. Toen zijn we dus maar weer een poos over paden langs het water gaan lopen.

We zijn inmiddels alweer een halve dag aan het lopen en bijna bij de 2e bemande post aangekomen, maar hebben nog steeds weinig seekers gezien. Maar dat werkt niet echt in je voordeel, want dan ga je risico's nemen. Zo lopen wij gewoon over de weg van een onbemande naar een bemande post en als er een auto aankomt, doen we eigenlijk niks. Helaas het zijn seekers. Daar hebben we onze 3e spot te pakken.

Aan het einde van de tocht, na nog een onbemande bemande post schreeuwt Anne ineens: 'GEEL!!'. Eefje_an en ik zien niks, maar we duiken als een gek het bos in. We liggen net in een kuil en voelen ons hart in de keel kloppen als boven ons deuren dicht slaan en seekers-team Musinga-Rijn uit de auto springt. Gelukkig hebben ze ons niet gezien en rennen ze achter het hikers-groepje aan dat achter ons liep. Een paar minuten lang durven we eigenlijk niet te bewegen, want misschien horen of zien ze ons wel. Na wat wel een eeuwigheid van stilte lijkt, gaat Eefje_an kijken waar ze zijn, vervolgens staan ook Anne en ik op. Maar ik duik meteen weer weg. Helaas te laat om de rest naar beneden te trekken, want Zoetwatermatroos heeft ons gezien. Dus we zetten het op een rennen. De rest van het seekers-team is namelijk niet te zien. Er lijkt nog een kans op ontsnappen. Na een sprint dwars door het bos heen krijgen de seekers ons dan helaas toch te pakken. De 4e spot alweer! Dat gaat wel heel slecht.
We nemen nog een paar onbemande posten, maar nemen niet het risico om door het dorp naar een laatste onbemande post te gaan. Dus besluiten we om binnen de veilige zone van het bivak een rustig plekje op te zoeken en daar te wachten tot 17.00uur, want vanaf dan tot 18.00uur krijg je 40 bonuspunten voor het finishen.

Terwijl we daar lekker liggen zien we team Waterscouting.com voorbij scheuren met FW&K uit het raam hangen. Maar zij zien ons niet, althans niet meteen. Na 3 keer voorbij rijden, komen ze dan toch bij ons uit. Helaas maken ze wel een foto en sturen ze een smsje door, maar ach we zijn toch veilig (denken we) dus wat maakt het uit. :idea:
Iets na 17.00 uur lopen we het eindterrein op en melden ons af. Vanaf dan is het lekker op adem komen, gezellig kletsen met iedereen die er ook al was en wachten tot het eten klaar was. We zijn nog een stukje gaan rijden met de juppentrekker van Thamanece zoals die werd genoemd.
's Avonds worden de foto's van de seekers beoordeeld. Daar bleek dat onze eerste spot door team Waterscouting.com afgekeurd werd (binnen het vrije half uur), maar dat de laatste (op zaterdag) goedgekeurd werd (vrije zone gold pas na 17.00 uur). Dus wisten we dat we vier keer gespot waren. Er is een leuk feestje waar het bier al redelijk vroeg in de avond op is. Sommige vertrekken al vroeg naar bed, anderen wat later.

Zondag

Zondagochtend kunnen we een beetje uitslapen. En wat de koude nacht al voorspeld had, het is stralend mooi weer. Dus we ontbijten in 't zonnetje. Na het ontbijt, helaas geen pannenkoeken ;) , breekt iedereen zijn / haar tent op. Het terrein is zo goed als leeg, de prijsuitreiking kan beginnen. Eerst zijn de hikers aan de beurt. Tot onze verrassing zijn we met WEL JA 3e geworden. Jeroen, die vorig jaar nog met ons mee liep, is dit jaar met zijn nieuwe team nr. 1. Bij de seekers is Musinga-Rijn nr. 4, Team Tempo 3e en Team Waterscouting.com met grote voorsprong op nr. 3 is als 2e geëindigd. Het verschil met nr. 1 was slecht 3 punten. Goed gedaan iedereen!! :mrgreen:

Later blijkt uit de uitslag op internet dat we met WEL JA geen 3e maar tweede zijn geworden, nog beter dan ik verwacht had. Het was een super leuk kamp! Zeker een aanrader en ik ga ook zeker weer mee doen volgend jaar! :D

P.S. Op diverse internetsites worden beeldverslagen van Hike & Seek gegeven. Houd met name http://www.hikeandseek.nl en het H&S topic 2005 op het forum in de gaten voor uitgebreide verslagen en foto- en filmmateriaal!

Foto's: van diverse seekersgroepjes, verkregen via de Hike & Seek site.