Greppeltocht 2007

Datum: 24 februari 2007
Door: ricco

24 februari was het dan zo ver, ik deed samen met Rory mee aan de greppeltocht. Dit was voor mij de eerste activiteit samen met andere users van het Waterscoutingforum. En dan gelijk al gevraagd worden om er een verslagje van te schrijven, wat een eer :-).

Op 16 januari was onze deelname een feit geworden en begonnen de eerste ideeën door onze hoofden te stromen: zullen we ook proberen om net als de winnaars van vorig jaar een grote stunt uit te halen of gaan we juist helemaal ongezien van het beginpunt naar het eindpunt? Uiteindelijk hebben we besloten om zo min mogelijk gezien te worden en proberen een goede tijd neer te zetten. Nog genoeg andere vragen en voorbereidingen hebben ons beziggehouden om te tijd te vergeten en het maar snel de 24ste te laten worden, want ik had er erg veel zin in.

Met een regenachtig vooruitzicht zijn we om 18.00 uur met de auto naar Lunteren vertrokken. Na een rondje sightseeing in Lunteren gedaan te hebben (of heet dat gewoon verdwalen?) kwamen we uiteindelijk ruim op tijd op onze bestemming aan. Zelfs nog eerder dan de tent. Dat betekende eerst maar naar de organisatie om onszelf aan te melden én om een andere vertrektijd aan te vragen i.v.m. de tent die nog opgezet moest worden. Gelukkig was dit geen enkel probleem en konden we rustig gaan zitten wachten en onszelf klaarmaken voor de tocht, de goede jas pakken, de veters even goed strikken, zaklamp niet vergeten en ook alvast slaapzak zo neerleggen dat hij snel te pakken is.

Niet heel veel later was ook iedereen uit Wageningen en omstreken aanwezig en kon ik eens kennis gaan maken met: Gaoot, jaap, pfuuuh, eefje_an, fok! en themo. Ik had van deze mensen nog niemand in het echt gezien. Gelukkig was de tent ook zo opgezet en konden we op weg naar de touringcar die ons allen naar het beginpunt van de tocht zou brengen. We werden afgezet op een vrij drukke weg en toen werd al snel duidelijk dat de tocht langs drukke wegen zou plaatsvinden. Ik had verwacht dat het door een wat moeilijker begaanbaar gebied zou zijn zoals bossen. Dat het meer in de bewoonde wereld plaatsvond had ook wel zo zijn voordelen, want er waren genoeg straatnaamborden aanwezig.

Na een goed half uur kwamen we ook een bordje tegen wat de fietsroute aangaf naar Lunteren, helemaal mooi dus. Nou hoefden we alleen maar in de buurt te blijven van die weg. In ons enthousiasme waren wel bijna vergeten dat dit jaar de soeppost verplicht was, dus die moest wel gevonden worden anders zouden we gediskwalificeerd worden. Onderweg kwamen we nog best veel andere groepjes tegen, groepjes die allemaal uit 4 man of meer bestonden. Dat was misschien ook wel ons voordeel, dat wij maar met zijn tweeën waren en dus sneller weg konden duiken en minder snel gezien werden. Want wat kwamen er veel busjes langs zeg! We zijn wel een aantal keer gezien, maar gelukkig zaten we dan bijvoorbeeld net aan de andere kant van een sloot, waar die chauffeur niet kon komen.

Het vervelendste punt was wel de weg die naar de soeppost toe, dat was een lange rechte provinciale weg. Op dat punt hebben veel groepjes vast gezeten, steeds weer de oprit van hetzelfde huis oprennen omdat er een busje aankwam. Een busje dat weer mensen kwam afzetten die verderop gezien waren kon, omdat het op dit punt best druk was met groepjes, vaak gelijk weer een ander groepje meenemen, haha. Al dat wachten kostte erg veel tijd en ik voelde de minuten oplopen. ‘Zó, weer een plaats lager', dacht ik regelmatig. Uiteindelijk hebben we het toch maar op een lopen gezet totdat we vonden dat we dicht genoeg bij de soeppost waren, er was namelijk de regel dat het gebied met een straal van 500 meter buiten de soeppost (en het eindpunt) vrij was om door te lopen.

Bij de soeppost was een wachttijd van 15 minuten vereist, waarom zou ik eigenlijk ook niet weten. Maar oké als we er toch zaten, konden we mooi even wat te drinken pakken en kijken waar we ongeveer heen moesten. Uiteindelijk werden we geroepen voor vertrek, welke naam ze precies riepen weet ik niet meer, maar onze naam werd door iedereen fout opgelezen terwijl hij toch echt niet zo moeilijk is... het zal wel aan het handschrift gelegen hebben. Hoe dan ook, we konden weer op pad. Het eerste obstakel was een autoweg met een viaduct, ongezien oversteken lukt dan niet en zeker niet als er onderaan dat viaduct ook nog een busje staat te wachten. Aangezien dat busje te lang bleef staan naar onze zin zat er nog maar één ding op, rennen wat je kunt en aan het eind van het viaduct de weg afrennen en over de sloot springen. Gelukkig zijn we hierbij niet gepakt, maar omdat ook deze weg weer te gevaarlijk was zijn we evenwijdig aan de weg de in de weilanden gaan lopen. Dit bleek goed te werken want we hebben zo veel meters kunnen maken en hebben voor zeker 3 kwartier geen enkele keer hoeven wegduiken. Een groepje wat achter ons liep hoorde we nog zeggen dat ze absoluut niet dat weiland in gingen, dat was dom van ze want nog geen 5 minuten later kwam er een busje langs en hadden ze geen goede verstopplek. Die personen werden dus ingeladen en móesten wel balen van die beslissing! Ik heb dat met Rory leuk van uit het weiland staan bekijken, hoezo wegduiken voor een busje, haha.

Verder heeft de tocht niet veel meer bijzonders opgeleverd, nog wel een paar leuke wegduikacties en veel opletten. Er was nog wel één dingetje wat we vals vonden (vooral Rory dan), ze gebruikten daar, net als hier, schrikdraad en prikkeldraad om de erfgrens af te scheiden. Als je dan prikkeldraad beet pakt denk je dus dat, dat zonder gevaar kan.. nee fout! Een enkele boer in Lunteren heeft dus ook stroom op zijn prikkeldraad staan.

Aangekomen bij het clubhuis konden we ons afmelden, en hadden we even onze tijd uitgerekend: 3 uur en 13 minuten. Met deze tijd dachten we wel bij de betere helft te horen, alleen vertrouwen in een top 10 plaats hadden we niet. Dus door naar de tent om even de bezwete kleren om te ruilen voor wat schonere kleren en onze jassen hadden we ook niet meer nodig bij het feest. Het was wel een ontzettend gezellig feest en het ging zeker tot in de vroege uurtjes door. Om een uur of 4 s ‘nachts was de uitslag bekend, dus die werd omgeroepen. Er werd begonnen met de laatste plaats natuurlijk, het duurde wel even tot ze over de helft waren en ik en Rory ons af begonnen te vragen wanneer we genoemd zouden worden. Bij iedere plaats dachten we dat wij de volgende zouden zijn, maar nee. Ondertussen waren team ‘Waterscouting.com' met een 12e plaats en de ‘Thiassi-stam' met een 9e plaats al langsgekomen, terwijl wij nog steeds niet genoemd waren. Toen begon het toch wel te kriebelen, tót dat wij ook geen 2e plaats behaald hadden. We konden ons niet voorstellen dat we eerste geworden waren! Helaas was dat ook niet zo te zijn en waren ze ons vergeten op te noemen... Later bleek dat team ‘Boys in blue' 5e was geworden, ook zeker geen teleurstellende plaats dachten wij zo. Verder heb ik tijdens het feest (met wat hulp van Rory) de volgende mensen gezien: Dieuw, dirk-kloet, Franka, honger, Querrie, zoetwatermatroos, ratjuh, mini cooper en lidy.
Ik geloof dat het rond 7 uur was toen mijn benen het begaven en ik naar de tent ben gegaan, nog steeds misten er toen 3 mensen in onze tent die het binnen nog gezellig hadden.

De volgende ochtend was het rustig wakker worden, de schade aan de voeten etc. bekijken, aankleden en opruimen. De organisatie had ook nog een lekker ontbijtje voor ons klaar staan met gebakken eieren, welke we wel nog even zelf moesten bakken, maar dat was het wel waard.
Uiteindelijk heb ik een geweldige zaterdag en zondag gehad, de organisatie heeft goed werk geleverd, de aanwezigen bedankt voor hun gezelschap en hopelijk tot volgend jaar!