door: Sjef
8 maart 2006
De wekker gaat, de gordijnen zijn dicht. De slaap uit je ogen wrijvend en je stiefelt naar de badkamer. Je draait de kraan open en je kan lekker je gezicht wassen. En als je een beetje wakker hebt draai je de juiste kraan open en heb je zelfs warm water tot je beschikking. Na deze was-sessie loop je naar je garderobe en zoekt in je kast naar de juiste outfit. Je kan natuurlijk niet die broek met die schoenen matchen! Dat is echt totaly not done! Het moet de ideale samenstelling tussen de kleuren, strepen en contrasten zijn... Yeah right! En denk aan de witte sokken! Na het aankleden weer naar de spiegel, kleiend en waxend je coupe weer in de juiste proporties duwen. Een lekker luchtje opdoen en snel een botterham eten. Of liever iets van cornflakes of zo! Zodra je op de fiets zit en net flink aan het trappen bent begint het (hoe-oer-hollands-kan-het-zijn) teringhard te regenen. Wanneer je er bijna bent, rijdt er ook nog een auto door die diepe plas heen... Wat een baaldag denk je!
De zon schijnt door de koepeltjes en je hoort wat geroezemoes. Weer een paar van die lulhannessen die de hele nacht wakker zijn gebleven. Die zullen het die dag wel zwaar krijgen! De OvdW roept de wachtbak, we kunnen zo dus een stukje ontbijten. Eerst eens ff uit die slaapzak. Wat een stank komt er uit die zak! Lijkt wel of er iemand in die slaapzak kapot is gegaan! Tja... die lucht moet dan van jezelf af komen. Maar wa kan jou da nou verrekke! Eenmaal uit de slaapzak zoek je eens naar de tas waar al je kleren in gestouwd zijn. Al je kleren... die tas is nogal leeg. Klopt, want de meeste kleren zijn nat omdat je overboord geflikkerd bent. Dan nog een keer die broek en T-shirt aan. Nog een dagje meer kan ook nog wel. Drie of vier dagen, wat is het verschil! Who cares? Aangekleed en wel aan tafel, momentje stilte en aanvallen maar! Zoals altijd beginnen dezelfde weer te klooien met het eten. Dat zal ook nooit veranderen. Weer een momentje stilte en de OvdW begint uit te leggen wat de bedoeling is. Een spelletje, een zeilrace, en het regent met bakken uit de lucht. Zeilpak aan, reddingsvest aan en optuigen die vlet. Het waait als een tierelier! (Iedere Erwin Krol weet dat als het regent er vaak ook windvlagen optreden) Ach ja; heerlijk zeilweer, wat maakt die regen nu uit!
Een paradox: Waarom scouting zoveel simpeler kan zijn dan de dagelijkse sleur. Vaak word je bij scouting op allerlei dingen getest. Een eind lopen, een lange vermoeiende zeilrace of een ‘lache-spel’. Waarom vinden we nu ineens dingen leuk? Omdat alles misschien een beetje primitief is. Of omdat iedereen nu een beetje stinkt. Of omdat je nu niet hoeft op te boxen tegen de normen van anderen. Omdat je niet meer zorgen hoeft te maken om allerdaagse dingen? Ik weet het niet... ik hoop dat je er zelf ook een beetje over nadenkt!
© Waterscouting.com