Door: Baloe
Datum: 25 november 2005
Waterscouting.com is al meer dan 3 jaar een feit. Vlak na het oprichten kwam ik via Google voor het eerst met het virus dat Waterscouting.com heet in aanraking. Waterscouting.com heeft op die manier al heel wat avontuurtjes veroorzaakt. Hier ga ik een paar hoogte punten van avontuurtjes beschrijven.
In het voorjaar van 2003 zat ik in Friesland op een voor mij bekend schip, met 2 onbekende personen, die ik alleen kende van het forum (Fok! en Moes) een meeting (de eerste, in Bleiswijk) te bedenken.
Die meeting was een groot succes. Op de vooravond zouden we verzamelen met de toenmalige TRS, een clubje forum verslaafden, die zelfs midden in de nacht nog zaten te msnen en te forumen. Naarmate het afgesproken tijdstip naderde, steeg de spanning in mij. In die tijd (hoor hem, oude veteraan) hoorde je wel vreemde dingen die van daten via Internet kwamen.
Gelukkig kwam alles goed, en we hadden een geslaagde meeting, met 18 personen en een eerste merchandise actie.
Ook de allereerste “grootschalige” promo actie was best een geslaagd avontuur.
Onder het mom van “Waterscouting komt naar je toe deze zomer” trokken Moes en ik met een vlet van mijn groep naar de Kaag en omstreken om daar, en onderweg heen en terug van en naar de Rottemeren posters te gaan plakken en leden te werven.
In Leiden moest ook de promovrijwilliger van Amnesty International, die ons wilde werven, er aan geloven.
Een jaar later, hing de poster met: ”Landscouts? Zijn die niet beschermd door Greenpeace?” nog steeds in Warmond. Op de terug weg naar Sneek (daar woonde moes, en ik ging een weekje zeilinstructeuren in Friesland) deden we nog even de zeilschool aan, waar we kennis maakten met ons aller Geert.
Dit is allemaal al een tijdje geleden.
Een recent avontuurtje begint met het “Vraag en aanbod forum”
Op het Vraag en aanbod forum plaatste Mang een bericht: ‘Aangeboden Lelievlet met kajuit.’
Ik dacht: ‘Wat een leuk bootje! Maar ja, ik heb sleutels van scouting en kan gaan varen wanneer ik wil, dus ik zal zeker geen lelievlet kopen.’
En zo keek ik nog eens, en nog eens, en nog eens. Een maand later keek ik nog eens goed, en dacht: ‘Volgens mij is dat wel iets voor mij.’
Na nog een paar dagen denken heb ik Mang maar eens aangesproken op MSN, en gevraagd hoe het er mee zat. Zij gaf me het telefoon nummer en mail adres van Stein, degene die de boot te koop aanbood.
We spraken af op de eerst volgende zaterdag. Na wat kijken, en kwijlen was de koop gesloten: Baloe had na veel ontkennen toch zijn eigen lelievlet gekocht!
De boot was nu wel gekocht, maar hij moest nog naar de Rottemeren. Met een trailer was niet een handige optie, dus werd het varen. Het water waar je dan over moet, staat op de kaart “grote rivieren west” Dat leek me wel avontuurlijk, met een vletje met buitenboord motor. Ik had er wel eens gevaren, maar dat was gesleept door een vette sleper. Maar, het zou moeten kunnen.
Inmiddels ligt de boot nu in een haventje aan de Rottemeren. Voorzien van de naam:
“Avontuurtje”
© Waterscouting.com