Datum: 2-4 juni 2006
Door: Locutov
Vrijdag:
Het begon vrijdag allemaal wat hectisch. Ik zou rond half 3 Jesper ophalen op station Zaandam. Vanuit daar zouden Jesper en ik samen verder reizen naar station Amsterdam Lelylaan, waar we bij scouting Sarto op de sleep naar Uithoorn zouden stappen. Het ging echter allemaal wat anders dan gepland. Ik vertrok al met stevige vertraging van station Anna Paulowna en bij station Alkmaar kreeg ik van de aardige mevrouw van de stationsomroep te horen dat door een ongeluk tussen Heiloo en Castricum er geen treinen konden rijden tussen Alkmaar en Uitgeest. Paniek! Hoe zou ik nu op tijd in Zaandam komen voor de afspraak? En nog belangrijker, hoe zou ik nog op tijd bij scouting Sarto kunnen komen om op tijd op de sleep te stappen? Allereerst maar eens weg zien te komen uit Alkmaar. Met de bus? Die reed wel, maar via zo'n omweg dat ik nooit op tijd vanuit Uitgeest een aansluiting naar Zaandam zou kunnen pakken. Dan maar de taxi. Eerst op zoek gegaan naar de taxistandplaats, en aldaar eventjes een uiterst vriendelijke taximeneer gevraagd wat een ritje naar Uitgeest zou gaan kosten. Rond de 35 euro? Mooi zo! Dus ik met alle vaart naar Uitgeest, en ondertussen in de taxi een hoop telefoontjes gepleegd om de organisatrice van dit alles (Sartoootje) op de hoogte te stellen dat onze aankomst toch wat later zou zijn dan gepland. Eenmaal aangekomen op station Uitgeest, heb ik de taximeneer bedankt voor zen snelle en vriendelijke service, en hem daarvoor een fooi toegestoken. Op station Uitgeest de aansluiting naar Zaandam gepakt en op weg gegaan. Op Zaandam kwam probleem twee aan de orde: hoe zouden Jesper en ik op tijd op station Lelylaan kunnen komen, om aldaar de sleep te kunnen pakken. Eerst nog eens flink rondgebeld, of ik de begeleiding die over de sleep ging eventjes zou kunnen spreken. Dat kon door omstandigheden eerst niet, maar uiteindelijk kreeg ik hem toch aan de telefoon. Toen deze man eventjes uitgelegd dat we te laat zouden komen om de sleep nog te kunnen halen vanaf scouting Sarto en gevraagd of er misschien nog een alternatief opstappunt mogelijk was. En dat was er gelukkig, na de sluis bij de Sloterplas. Dus nadat Jesper en ik op Lelylaan aangekomen ware, eventjes met de metro naar het station vlakbij de sluis gereden (althans, dat dachten we, het was alsnog een kleine 15 minuten lopen) en na de sluis in de boot gestapt. Het avontuur kon beginnen! Na een sleep van ongeveer 4 uur door verschillende grachten van Amsterdam, waarbij ook nog een deel van de route van de admiralencup genomen werd, vervolgden we onze route over de Amstel richting Uithoorn.
Eenmaal aangekomen in Uithoorn was het zaak zo snel mogelijk de tent op te zetten en te eten. Het tent opzetten duurde niet zo lang, maar toen de tent stond, kwamen we erachter dat het inmiddels al bijna 9 uur was. Het idee dat we nog een uur zouden moeten wachten om het volledige maal te kunnen nuttigen viel niet in goeden aarde, omdat iedereen toch wel honger had gekregen inmiddels. Er gingen al stemmen op om gewoon met z'n allen een snackbar op te zoeken en daar te gaan eten, maar omdat veel van het voedsel speciaal was ingekocht, werd dit niet echt gewaardeerd. Daarom bedachten we het volgende: we gingen broodjes hamburger maken. Daar hadden we het materiaal voor, en zo ging er toch niet zo veel verloren.
Na de broodjes hamburger zijn we ons gaan mengen met de andere groepen. In de feesttent was het feest inmiddels losgebarsten. Al pratende maakten we kennis met allemaal nog onbekende forumleden. Rond een uurtje of drie was iedereen wel moe geworden, en gingen we op weg naar bed, klaarmaken voor de grote tocht die zou volgen.
Zaterdag:

De zaterdag begon al vroeg, erg vroeg voor degenen die bij het feest waren blijven hangen. Half negen ons bedje uitgetrommeld worden, rond een uur of 9 eten, en dan om 10 uur de opening, gevolgd door de start van de 70 km om half 11! De start was een complete chaos. Stelt u zich eens voor: 40 vletten, allemaal willen ze zo dicht mogelijk op de startlijn zitten, en hoe eerder ze weg zijn na het startsein hoe beter. Dat wordt natuurlijk een grote chaos, waarbij wonder boven wonder niemand gewond is geraakt.
Na het startsein was het eerst een stuk roeien, tot de afsplits, waarbij men bakboord uit (naar links dus) de 35 km ging volgen, en stuurboord uit (naar rechts) de 70 km. Omdat ons team niet voor een kleintje te vangen was, hadden wij ons ingeschreven voor de 70, dus wij gingen stuurboord uit.
Daarna bleven we roeien tot de plaatselijke roeivereniging gepasseerd was, waarna een uitstekende kans tot jagen zich voordeed. Die werd dan ook met beide handen aangegrepen.
Onderweg kwamen we een hele groep vissers tegen, die gelukkig al gewaarschuwd door de koplopers, de spullen al aan de kant hadden gelegd zodat wij makkelijk konden passeren. Daarna volgde de Tolhuissluis, waarna we onze weg al jagend vervolgden tot de Vijfgatenbrug. Hierbij passeerden we diverse bruggen, waarbij sommige brugwachters zelfs zo aardig waren om de brug eventjes open te zetten, zodat we zonder problemen al jagend door konden gaan. Na de Vijfgatenbrug, hebben we een tijdje moeten roeien, omdat het bij de kanten te ondiep was om te gaan jagen. Een poosje later bleek het bij de kant wel diep genoeg, het jaagteam weer op de kant gezet. Na een tijdje bleken ze dit echter niet meer vol te houden, dus werd er tot het Braassemermeer weer geroeid. Sommige bruggen die we onderweg passeerden, waren zo laag, dat we er nét onderdoor konden. Onderweg werd ons ook nieuwe proviand verstrekt door scouting Sarto's eigen supporters team. Eenmaal op de Braassemermeer aangekomen, konden we zeilen hijsen, en door gunstige wind, in een slag de wetering opvaren. Op het meer zelf passeerden we nog op zeer mooie manier een kruisende tjalk, die onze achterliggende concurrentie dwong nog een slag extra te maken. Toen we de Wetering opvoeren bleef de wind gunstig genoeg om te blijven zeilen, echter om net dat beetje extra vaart te maken, werd ook besloten om roeiers bij te zetten.

Toen we van de wetering de Haarlemmer ringvaart opvoeren, begon de inhaalslag pas echt. Na afloop hoorden we dat we van plaats 25 zo opschoven naar plaats 12 in het klassementsveld. Nadat we op toch wel zeer ontspannen manier de hele inhaalslag gemaakt hadden, kwamen we bij de etenspost bij Aalsmeer. Daar werd besloten om eventjes rust te houden, om iedereen eventjes de benen te laten strekken en een plaspauze te nemen. Andere groepen die eten besteld hadden bij de organisatie konden dat hier ophalen en opeten. Bij het aanmeren moest je je ook melden bij de tijdswaarnemers, waarna de tijd stopgezet werd. Je mocht echter maar maximaal een uur rust nemen, waarna je weer het water op moest om de tocht te voltooien. De meeste deelnemers maakten hier dankbaar gebruik van.
Wij gingen na een kwartier rust toch weer verder en bleven eigenlijk tot aan Schiphol zeilen met roeiers erbij. De wind was inmiddels gedraaid, zodat we zowiezo vanaf ongeveer Leimuiden steeds voor de wind hadden. Ter hoogte van Schiphol werd besloten dat we met jagen beter op zouden schieten, dus werd een jaagteam van drie man de kant opgestuurd. Deze bleven jagen tot aan het Nieuwe Meer onderaan Amsterdam. Ook hierbij passeerden we weer de nodige bruggen, waarbij bij één de passage zo uitgekiend was, dat we precies voor een wachtende boot door de inmiddels geopende brug konden varen. Tot aan het Nieuwe Meer was het weer jagen, waarbij we onderweg het officiële Waterscouting.com promo team tegenkwamen, dat ons al tegemoet reed. Na de nodige aanmoediging hadden we het Nieuwe Meer bereikt, waar, met zeer veel geluk, met een ruime-windse koers naar de Nieuwemeersluis gevaren kon worden. Daar aangekomen was het even rust, en werd er tijd gevonden om het toplicht, wat men na zonsondergang moet voeren, boven in de mast te bevestigen. Na de Nieuwemeersluis, begon weer een ouderwetse roeislag door het Zuider Amstel kanaal, met de mast neer, waarbij we helaas door vermoeidheid veel plaats verloren.
Eenmaal aangekomen op de Amstel was de wind weer gedraaid, zodat we in principe de laatste 18 km weer voor de wind konden varen. Omdat door de vele scheepvaart op de Amstel en door vermoeide vingers van het roeien niemand eigenlijk nog zin had in roeien, werd gekozen voor jagen aan stuurboordswal. Dit vooral omdat we stuurboordswal aan moesten houden voor Uithoorn. Na enige incidenten met een roer wat er steeds uitfloepte, werd uiteindelijk toch maar gekozen voor zeilen met twee roeiers erbij. Gaandeweg zakten we de Amstel af. Ouderkerk a/d Amstel en Nes a/d Amstel passerend kwamen we om 23:37 moe maar voldaan van een lange tocht in Uithoorn aan. Na afmelden bij de wedstrijdleiding, werd er nog even nagepraat over de afgelopen tocht. De mensen die nog van het feest wilden genieten gingen nog even de feesttent in. Anderen verkozen de warmte en comfort van hun bedje op te zoeken. Na 3 uur 's morgen viel toch echt iedereen om, en ging iedereen het bed maar opzoeken.
Zondag:
De zondag begon rustig, iedereen aan het ontbijten en alvast even de spullen opruimen voor vertrek. Rond 10 uur was de prijsuitreiking en daarna de sluiting. Iedereen stond met opgeruimde spullen en de tas al in de hand klaar voor vertrek met de sleep terug naar de thuishaven. Na de sluiting was het nog eventjes de bekenden en onbekenden succes wensen, waarbij de wens elkaar weer op NaWaKa te zien veelvuldig werd uitgesproken. Daarna de sleep in, en terug varen naar de Sloterplas, waar het avontuur allemaal begon. Na vier uur varen, was het alleen nog eventjes opruimen, en iedereen even gedag zeggen, voordat ook wij weer onderweg gingen naar huis.

Conclusie:
Een zeer geslaagd weekend, een zeer geslaagde tocht, met een zeer geslaagd team.
Team SMHS:
Sartoootje, Rory, Jesper, Joeri en Geoffrey, bedankt voor alle gezelligheid, en tot weerziens op het NaWaKa.
Locutov
© Waterscouting.com